Colorado
Vandaag voor het eerst het park in. Je mag er alleen in wanneer je tevoren een tijdslot aanvraagt. Dat hebben we gedaan, en vandaag mogen we er om 13.00 in. Om 11 uur rijden we naar het bezoekerscentrum. Hier krijgen we informatie over de wandelingen in het park en bekijken een film over het park. We lunchen hier en rijden dan het park in. Enkele jaren geleden is er een grote bosbrand geweest en aan deze kant van het park staan dan ook veel dode bomen. Je mag ook hier niet van de weg af en het park te voet in. De onderbegroeiing is al weer aan het terugkomen. Bij de eerste wandeling kun je niet parkeren wanneer je langer bent dan 6 meter, dus die slaan we over en stoppen bij Holzwarth historic site. Een wandeling van een kleine kilometer brengt je er. Hier is een Duitse familie in het begin van de vorige eeuw een boerderij begonnen. Later kwamen er cabins bij voor toeristen bij. Om er te komen moeten we de Colorada rivier over. Die is hier niet breder dan de Nispense beek.
Vroeg uit de veren vandaag
Ja best vroeg, want we willen voor 9 uur in het park zijn. Dan heb je geen tijdslot nodig en kun je zo naar binnen. Eerst nog even de krant downloaden bij het infocentrum en dan door naar het park. We gaan vandaag een lange wandeling maken van ongeveer 12 kilometer. De Colorado river trail. Die leidt naar Lulu city. Het zou een vlakke wandeling zijn, maar dat valt tegen. Het is voortdurend klimmen en dalen. Het is nog geen negen uur wanneer we aan de wandeling beginnen en nog lekker koel in het bos. Er groeien hier alleen maar naaldbomen omdat we zo hoog zijn. We komen langs weiden en stenengletsjers. We moeten een aantal keer een stroompje oversteken. Soms is er een brug, maar meestal een paar boomstammen waarop je je evenwicht moet zien te bewaren. Het is hier al een beetje herfst lijkt het wel, met al die paddenstoelen die hier groeien. De zomer duurt hier dan ook maar 6 weken en in die tijd moeten de planten bloeien en vrucht dragen. We rusten een half uurtje bij het einde van de wandeling aan de oever van de hier nog smalle Colorado. Daarna terug en rond half twee zijn we terug op de parkeerplaats. Terug naar de camping en met de voetjes omhoog!!!
Na een inspannende dag is 10 augustus een rustdag. Uitslapen en wat lezen. De volgende dag weer vroeg eruit, want voor 9 uur willen we in het park zijn. Deze keer als begin van de verplaatsing naar Ogallala in Nebraska. Het is een prachtig begin van de dag. We stijgen naar het punt van de continental divide. Onderweg zien we genoeg groot wild. Ook het uitzicht is erg mooi. We stoppen dan ook regelmatig om te kijken en foto’s te maken. Na het park nog een tijdje provinciale weg en dan een doodsaaie snelweg. Alleen geel gras en akkerland te zien en enorme boerderijen met vee. Ik denk dat er meer dan 1000 koeien bij zo’n boerderij staan. Voor de vleesconsumptie. Bij de boerderijen enorme bergen met snijmais ( zo ruikt het). De koeien staan niet in een wei, maar opgepakt in omheinde lapjes grond. Als je zoveel vlees eet als de gemiddelde Amerikaan doet moet dat wel ergens vandaan komen. Tegen de avond zit de rit van meer dan 400 kilometer er op en staan we op een camping in Ogallala [97 op kaart] .
We gaan deze dag weer verder naar het oosten. Over de saaie snelweg door een vlak land. We maken een tussenstop in North Platte om het huis en de boerderij van Buffalo Bill te bekijken. Het is een groot huis met een flinke lap grond eraan. Hier heeft hij het laatste deel van zijn leven gewoond. Daarna verder naar Gothenburg waar nog een pony express station staat in originele staat. De mevrouw in het gebouw vertelt ons dat de ponyexpress maar 18 maanden heeft bestaan. De ponyexpress was een postdienst tussen St. Joseph en California. Elke 10 mile een station en om de paar stations werd van paard en ruiter gewisseld. Zo was de post binnen een paar dagen ter plekke. Anders duurde het meer dan een maand. Maar de uitvinding van de telegraaf was de doodsteek voor de ondernemeing. We willen wat gaan eten, maar de spoorwegovergang (zeldzaam: ahob) gaat dicht en laat ons 237 wagons en zeker 20 minuten wachten voor we verder kunnen. Daarna gaan we verder naar onze boondockplek. Een wijnmakerij in Lexinton [98 op kaart] Daar zitten we ‘s middags op een overdekt terras in de koelte. Genieten van een biertje en wijntje en de toegang tot internet.
Zou er iets voor Teun tussen staan?
Gisteravond hebben we nog lang met de boondockers die ook bij deze wijnboerderij stonden door geborreld. Eerst binnen tot het proeflokaal sloot en daarna bij een kampvuur op het terrein. Het was erg gezellig. Vanmorgen toch weer verder gegaan richting Lincoln [99 op kaart] . Onderweg wilden we Fort Kearny bekijken, maar dat viel tegen. We zijn niet naar binnen gegaan. Dan maar in een keer door naar de overnachtingsplaats. Dat is het speedway motors museum of American Speed. We komen er iets na twaalf uur aan. Jammer genoeg sluit het museum om 1 uur, maar we mogen gratis naar binnen om nog even aan de collectie te ruiken. ( Morgen zondag is het museum ook gesloten) Daar maken we graag gebruik van. We beginnen op de bovenste verdieping waar een enorm aantal trapauto’s staan. Zelfs het kraanwagentje van Pluk staat er. Op de eerste verdieping en op de begane grond enorm veel tot raceauto verbouwde auto’s en auto’s die met de Indianapolis race mee hebben gedaan. Te veel om in drie kwartier te bekijken. We hebben een goede eerste en enige indruk gekregen. We zetten de auto op de boondockplek en doen daarna kalmpjes aan. Nog wat boodschappen doen.
Lincoln van bovenaf
Rustig dagje vandaag. We hadden een museum gepland, maar hier in Lincoln zijn bijna alle musea op zondag dicht!!!! We parkeren de camper bij de universiteit en gaan te voet naar het centrum. Het is al warm, maar we lopen in de schaduw. In het capitoolgebouw kun je vanaf 1 uur een rondleiding krijgen. Tot die tijd lopen we in het centrum en komen uit bij een soort straatfeest ter ere van het begin van het nieuwe schooljaar. Spelletjes voor de kinderen gratis eten en drinken en voor elk kind een rugzak. Elk kind kan een boek uitzoeken en in de kappersschool kan iedereen gratis zijn haar laten knippen. Er staat dan ook een hele lange rij voor de ingang. We praten even met het hoofd van de organisatie en dit is speciaal voor de kinderen in deze arme wijk zodat ze weer netjes naar school kunnen. Dan lekker lunchen bij een Mexicaans restaurant en een rondleiding in het capitool. Ee gebouw uit de dertiger jaren en ook de vormgeving binnen is uit die tijd. We kunnen met de lift helemaal naar d14e verdieping in de toren. Daar heb je een mooi uitzicht over de stad. Heel uitgestrekt, want er is bijna geen hoogbouw. Dan naar het boondockadres. We staan onder een grote lindeboom in de schaduw. Tegen de avond komt de gastheer met een biertje een praatje maken.
Geloof + macht = oorlog
Parallellen tussen nu en de oudheid
